Her şey bir anda olup bitti: ‘Kolumu sudan çıkardım, elim yoktu’ 30 saniye içinde ölmesi beklenirken nasıl hayatta kaldı?

’47 Meters Down’ sineması Lulu Gribbin’in dehşetli düşüydü. Birkaç yıl evvel izlediği bu sineması hatırlamak bile tüylerini diken diken etmeye yetiyordu. Sinemada iki kız kardeş bir dalış kafesinde mahsur kalıyor, katil köpekbalıkları da tehditkar bir biçimde kardeşlerin etraflarında dolanıyordu.

Tam da bu sinema nedeniyle, ikiz kardeşi Ellie ve arkadaşlarıyla Haziran 2024’te yüzmeye gittiklerinde Lulu, fazla açılmamaya karar verdi. Ayağının yere bastığı bir noktada, inançta olacağını düşünüyordu.

Ancak ne yazık ki kıyıya yakın olmak Lulu’yu korumak için kâfi değildi. Çünkü Lulu, kardeşi ve arkadaşlarıyla ABD’nin Florida eyaletinin Seacrest Plajı’na gittiği o gün, dehşetli bir köpekbalığı saldırısına uğradı.

Lulu’ya saldıran boğa köpekbalığı, genç kızın sol elini ve sağ bacağının bir kısmını kopardı.

Yaşadıklarını Daily Mail’e anlatan Lulu, “Saldırının kendisini çok az hatırlıyorum, muhtemelen şokta olduğum için. İnanılmaz bir acı hissettiğimi de hatırlamıyorum. Hatta köpekbalığını görmedim bile. Tek hatırladığım, köpekbalığının gölgesi. Bir de sol kolumu sudan çıkarıp gerçeğin farkına vardığım anı hatırlıyorum. Elim yoktu. Yalnızca et ve kemik çıkıntısı vardı” sözlerini kullandı.

Saldırı sonucu Lulu, bedenindeki kanın üçte ikisini kaybetti. Olağan şartlarda bu türlü bir olaydan sağ çıkması neredeyse imkansızdı. Lakin Lulu mucizevi bir halde hayatta kaldı.

“BÖYLE BİR DURUMDA 30 SANİYE İÇİNDE KAN KAYBINDAN ÖLÜRSÜNÜZ”

Annesi Ann Blair, Daily Mail’e yaptığı açıklamada, “Lulu’nun femoral arteri [uylukta bulunan ana arter] ikiye bölünmüştü. Ekseriyetle bu türlü bir durumda 30 saniye içinde kan kaybından ölürsünüz. Tıbbi olarak, Lulu hayatta olmamalıydı. Lakin hayatta” tabirlerini kullandı.

Üstelik Lulu yalnızca hayatta kalmakla kalmadı, hayatına devam de etti. Yaşından beklenmeyecek bir kadar büyük bir fizikî ve zihinsel güç ortaya koyan genç kız, taarruzdan yalnızca 11 ay sonra, protez uzuvlarıyla hayatının dönüm noktası olan o plaja geri döndü.

Kumsalda başını Ellie’nin dizlerine koyup yatan Lulu, köpekbalığı saldırısından sonraki dakikaları adeta yine yaşadı. O gün de Ellie, Lulu’nun başını ellerinin ortasına alıp, hayatı için savaşması için yalvarmıştı.

Bugün 17 yaşında olan Lulu, o plaja geri dönmenin kendisi için özgürleştirici olduğunu ve omuzlarından büyük bir yük aldığını belirtirken, Ellie de “Çok duygusal bir tecrübeydi… ve bir bakıma iyileştiriciydi” ekledi.

ANİ HAREKETLER YAPMAMAYA ÇALIŞTI LAKİN YARARI OLMADI

Alabama’nın Birmingham kentinin Mountain Brook kasabasında yaşayan Lulu, hayatını değiştiren o günü de Daily Mail’e anlattı.

Lulu’nun sözüne nazaran, gittikleri aile tatilinde sığ suda oynarken arkadaşlarından birinin “Köpekbalığı!” diye bağırması üzerine herkes panik içinde kıyıya yüzmeye başladı.

Bu dakikaları ateşi çıktığında gördüğü tuhaf düşlere benzeten Lulu, “Çığlık atıldıktan çabucak sonra, köpekbalığı beni yakalamış üzere geldi fakat geriye dönüp baktığımda, bunun birkaç saniye sürdüğünü anlıyorum” dedi.

Lulu, suda ani hareketler yapmanın köpekbalığını çekme mümkünlüğünün daha yüksek olduğunu bildiği için kıyıya yaklaşırken acı içinde hareketlerini yavaşlatmıştı. Fakat bu, hem yetersiz hem de çok geç kalınmış bir tedbirdi.

Lulu, “Tamamen şok olmuştum. Beynim ne olduğunu biliyordu ancak bedenim reaksiyon veremiyordu. Beni yakaladığını anladığımda, yardım isteyemedim, konuşamadım, yüzemedim, hiçbir şey yapamadım” tabirlerini kullandı.

ORADAN GEÇENLER YARDIMINA KOŞTU

Lulu kolunu sudan çıkarıp elinin yerinde olmadığını fark ettiği sırada köpekbalığı hala bacağında yapışmış haldeydi. Lulu bağırmaya çalışıyor lakin sesini çıkaramıyordu. Bu sırada köpekbalığı bacağını ısırmaya devam ediyordu.

O esnada olay yerinden geçen Stephen Beene isimli vatandaş, Lulu’nun durumunu fark edip yardımına koştu. Lulu, “Beni Stephen kurtardı. Köpekbalığı bacağıma yapışmıştı. Stephen beni kurtarmak için köpekbalığına yumruk attı. Öbür bir adam daha geldi. O beni kıyıya taşırken bayılmışım. Kendime geldiğimde, tanımadığım beşerler uzuvlarıma turnike uyguluyor ve elimi tutuyorlardı” diye anlattı o dakikaları.

Köpekbalığı ihtarını duyduklarında kız kardeşinin önünde yüzmekte olan Ellie o sırada kıyıya ulaşmış olduğunu belirterek, “Arkama dönüp baktığımda suda bir kırmızılık olduğunu gördüm. ‘Korkunç bir şey oldu’ diye düşündüm, lakin bunun Lulu olduğunu bilmiyordum” dedi.

PLAJDAKİ ÜÇ MELEK

Kanın kız kardeşine ilişkin olduğunu fark ettiğinde çığlık atmaya başlayan ve Lulu kuma yatırılana kadar çığlık atmaya devam eden Ellie, “Başını ellerimin ortasına alıp ona ‘Başarabilirsin. Nefes almaya devam et. Olağanüstü gidiyorsun’ diyordum. Yalnızca olan biteni aklından uzaklaştırmaya çalışıyordum” tabirlerini kullandı.

Diğerleri Lulu’nun kopan elini ve ağır yaralı bacağını örterken Ellie, yalnızca ikizinin gözlerine bakmaya çalışıyordu.

Bu noktada Lulu’nun talihi döndü. Çünkü o sırada yakınlarda bulunan üç kişi sıhhat çalışanıydı.

Doğum hemşiresi olan Delanie Quinnelly çığlıkları duyduktan sonra genç kızın yardımına koştu ve çabucak etraftakilere Lulu’nun bacağındaki ve kolundaki kanamayı durdurmak için turnike yapmak üzere tişört ve havlu getirmelerini söyledi.

Radyolog Mohammad Ali ve arkadaşı aile tabibi Ryan Forbess da aileleriyle birlikte plajdayken kargaşayı duydular. Mohammad, Lulu’nun femoral arterine bastırarak kan akan yarayı kapatmaya çalıştı ve plaj sandalyelerini birbirine bağlayan bir kayışla kızın bacağının üst kısmına turnike uyguladı.

Ryan ise Lulu’nun nabzını denetim etti ve kalbi durursa göğüs kompresyonu yapmaya hazırlandı. Lulu bu üçlüyü “plajdaki melekler” olarak nitelendirdi.

“JAWS SİNEMASINDAN BİR SAHNE GİBİYDİ”

O sırada Lulu’nun annesi, öbür annelerle öğlen yemeğine gittiğinden kızının başına gelenlerden habersizdi. Ann Blair’in arkadaşı Ellen, kızları aramaya çalıştı fakat telefonları yanıt vermiyordu.

Ann Blair, bir karşıtlık olduğunu sezerek, kıyıya gerçek koşmaya başladı. O sırada kalabalığı fark etti.

“Normalde beşerler kıyıda durup denizi seyretmezler. Güya Jaws sinemasından bir sahne gibiydi” diyen Ann Blair kıyıya indiğinde kızının yerde yattığını gördüğünü belirterek, “Gerçekten hayalet üzere görünüyordu. Çok solgundu” sözlerini kullandı.

Ann Blair, Ellie’nin çabucak yanına koştuğunu ve kendisine Lulu’nun güzel olacağını söylediğini belirterek, “Ama ben yalnızca çığlık atıyordum” diye anlattı o dakikaları.

Lulu’nun kolu örtülmüştü, fakat annesi bacağının kalan kısmındaki kanı ve parçalanmış eti gördü. Ann Blair, “Uyluk ortasından dizine kadar yalnızca kemik kalmıştı. Orada hiçbir şey yoktu. Yani, artık bile gözümün önüne geliyor. Sanırım bunu asla unutamayacağım” sözlerini kullandı.

BACAĞI DA AMPÜTE EDİLDİ

Ambulans birkaç dakika içinde geldi ve Lulu helikopterle hastaneye kaldırıldı. Ailesi ve arkadaşları da 1 saat 20 dakikalık güçlü bir seyahatle onu takip etti.

Hastaneye vardıklarında, hekimler Ann Blair’e kızının elini kaybettiğini bildirdi. Dahası da vardı: Lulu’nun sağ bacağını kurtarmayı seçtikleri takdirde, hasarın büyüklüğü nedeniyle bir yıl içinde ampütasyon kaçınılmaz olacaktı. O nedenle çabucak ampütasyon kararı alındı.

Lulu’nun seyahatte olmayan babası bilgilendirildi. Hastaneye gelen baba kendi tabiriyle kızını mı görecekti, yoksa cenazesini mi alacak emin değildi.

Lulu sonraki sabah kendine geldi. Ann Blair’in dediğine nazaran suda kolunu kaybettiğini hatırlıyordu. Ann Blair, “Ama bacağının durumunu bacağı kesilene kadar bilmiyordu. Gece yarısı uyandığını ve bacağına makas hareketi yaptığını hatırlıyorum. Kalbim parçalanarak ‘Evet, bacağın yok’ demek zorunda kaldım” diye konuştu.

Lulu ise sonunda hamasetini toplayıp uzuvlarını incelediğinde kendini biraz garip hissettiğini belirterek, “Bu durum beynimi biraz değiştirdi. Ancak birebir vakitte aşağıya bakıp bir gelecek görebiliyordum ve her şeyin yoluna gireceğini biliyordum” dedi.

LULU İÇİN EN GÜÇ ŞEY HAYALET UZUV AĞRISIYDI

Gerçekten de uyandığında söylediği birinci kelamların “Başardım” olması, Lulu’nun azimli karakterinin bir göstergesiydi. Bu kadar optimist kalmasını, ampute hastalara yönelik rehabilitasyon merkezine nakledildiğinde kendisinden daha ağır yaralı hastalar görmesine bağlayan Lulu, “Felçli yahut beyin hasarı olan hastalar vardı. Yalnızca gülmeye ve öbür insanları neşelendirmeye çalıştım, zira birçoklarının hayatı mahvolmuştu” sözlerini kullandı.

Lulu o günden bu yana dokuz ameliyat geçirdi. Bu ameliyatların deniz suyu ve köpekbalığının ağzından kaynaklanan enfeksiyonu temizlemek için yapılmış değersiz operasyonlar olduğunu belirten Lulu, “Daha kıymetli olan, hissettiğim hayalet uzuv ağrısıydı” diye konuştu.

Ampute bireylerin yüzde 80’inde görülen hayalet uzuv ağrısı, kayıp uzvun hala hissedilmesi ve bıçak saplanması yahut kaşıntı hissi olarak tanımlanıyor. Lulu da “Bacağımın kendini sıktığını hissediyordum… Güya yanıyormuş üzere hissediyordum” sözlerini kullandı.

Lulu, uzuvlarını kaybettikten üç ay sonra yine yürümeyi öğrenmenin seyahatinin en sıkıntı kısımlarından biri olduğunu söylerken Ann Blair de kızının tekrar yürümeyi öğrenmesini izlemenin çok duygusal bir tecrübe olduğunu söyledi.

Ann Blair, “Hepimiz oradaydık, tabipler da oradaydı ve hepimiz birbirimize sarılıp ağladık” dedi.

REHABİLİTASYONDA YALNIZCA 77 GÜN KALDI

Lulu, rehabilitasyonda yalnızca 77 gün geçirdikten sonra, Ağustos 2024’te taburcu edildi ve protez bacağıyla yürüyerek hastaneden çıktı. İlerlemesi şaşırtıcıydı. Onun üzere amputelerin olağanda protezlerle yürümeyi öğrenmek için bir yıl yahut daha fazla vakte gereksinim duyduklarını söyleyen Ann Blair “Lulu katiyen inatçı bir çocuk. Lakin bence bu durum ona çok yardımcı oldu” sözlerini kullandı.

Lulu, akından iki ay sonra meskene döndüğünde, etrafındaki herkes onun en sevdiği renk olan mor giysiler giyip bir geçit merasimi düzenlendi.

Okuldan yalnızca bir ay uzak kalan Lulu, kendi tabiriyle, tuvaleti kullanmaktan ayakkabı bağcıklarını bağlamaya kadar düşünmeden yaptığımız her şeyi tekrar öğrenmek zorunda kaldı.

Bununla birlikte kimi avantajlar da edindiğini söyleyen Lulu, “Protezlerim yalnızca havalı görünmekle kalmıyor, olağan kol ve bacakların yapamadığı şeyleri de yapabiliyor. Bacağımda bir düğme var ve ayakkabılarımı giymeme yardım etmesi için onu karşıt çevirebiliyorum. Kolumda, istediğim kadar tam daire çizebilen dönebilen bir bilek var” dedi.

Spor meraklısı olan Lulu, geçirdiği kaza sonucunda daha âlâ bir golfçüye dönüştü. Lulu, protez bacağını çıkarmanın daha fazla dönüş yapmasını sağladığını ve topu daha uzağa vurmasına yardımcı olduğunu söz etti.

TAYLOR SWIFT’İN DAVETLİSİ OLARAK KONSER İZLEDİ

Taylor Swift hayranı olan Lulu’nun en büyük hayali de geçen kasım ayında gerçekleşti. Swift’in annesi Andrea, Lulu’nun durumunu duydu ve genç kızı Taylor’ın Eras Tour konserine davet etti. Lulu, “Taylor’ın ebeveynleri ve ailesiyle birlikte oturduk. Çok tatlıydılar, daima birlikte dans ettik” sözlerini kullandı.

Lulu, vakti geri almak istediği durumların çok sık olmadığının altını çizerek, “Elbette, her iki dünyanın da en güzeline sahip olmayı dilediğim anlar oluyor – bu hayatı yaşarken tıpkı vakitte iki bacağım ve iki kolum da olmasını dilediğim anlar… Lakin ben durumun yalnızca olumlu yanlarına bakmaya çalışıyorum… Artık hakikaten hiç acı hissetmiyorum, fakat kimi günler protezim istediğim üzere çalışmadığında bu çok hudut bozucu oluyor” diye ekledi.

BAŞKA LULU’LAR OLMASIN DİYE

Lulu’nun yaşadıklarından yolan çıkan ailesi, gelişmiş teknoloji eserlerini amputeler için daha erişilebilir ve karşılanabilir hale getirmeyi amaçlayan Lulu Strong Vakfı’nı kurdu.

Ek olarak ailenin teşebbüsleriyle Alabama’da Lulu’nun Yasası ismiyle kanun kabul edildi ve bir köpekbalığı saldırısı ihtar sistemi kuruldu. Bu ihtar sistemiyle köpekbalığı saldırısı durumunda cep telefonları yakınlardaki insanları uyaracak. Aile bu sistemin ülke çapında yaygınlaşmasını umuyor.

Bölgelerinde akınlar son derece ender olsa da ilerleyen günlerde Lulu’nun saldırısından yalnızca 90 dakika evvel yakınlarda öbür bir hücum daha meydana geldiğini öğrendiklerini belirten Ann Blair, “Bunu duyduğumuza çok üzüldük. Kıyıda köpekbalığı saldırısı olduğunu bilseydim, [kızlar] suya girmezlerdi” dedi.

Lulu ise gelecekte Paralimpik Oyunları’nda ABD’yi temsil etmek istediğini belirterek, “Henüz hangi kısımda yarışacağımı tam olarak bilmiyorum, fakat her şeye açığım” diye konuştu.

Kaynak: Hürriyet